(अ)यथार्थ

कुनै बगरमा असरल्ल पल्टिएको

एउटा सीमान्तकृत, उपेक्षित र बहिष्कृत ढुङ्गो; 

हेर्दैछ- पानी भित्रको अर्को एक ढुंगालाई 

जो खेलिरहेछ नदीको कोमल शरीरसङ्ग 

जसले मेटाइरहेछ आफ्नो प्यास 

आफू खिइएरै भएपनि...!

एकदिन आएर कोही 

लियो टिपेर बगरको ढुङ्गो 

बडो मिहिनेतले - बदलिदियो आवरण,

मेटिदियो- सीमान्तकृतको धब्बा

च्यातिदियो- नामसित जोडिएको थर

पखालिदियो- बहिष्करणको धूलो

र राखिदियो- लिएर मन्दिरमा ।

आज मान्छेहरू उसलाई फूल चढाउँछन्, अक्षेता लाइदिन्छन्, ढोगेर जान्छन् .....

आखिर भगवान बन्नु भनेको पनि जात बद्ल्नु त रहेछ !