देश निकाला

एउटा शिक्षित युवा
नेपालको संविधान बोकेर
मलेसिया
उड्न तम्तयार
जहाजको भर्याङ्मा
आफ्ना खुट्टा रोकेर
आँशु झार्दै
अनुहार रातो पार्दै
मलाई हेरिरहेथ्यो
र
पिंक कलरको
हाइलाइटरले 
हाइलाइट गरेको
संविधानको 
धारा ४५ मा
आफ्ना औंला राखेर
स्वर धोद्रो पारेर
आँखाका नानी
भिजाएर,
बोल्दैथियो
यो समय र 
जिन्दगानीले,
संविधानमा
मौलिक हक 
भनेर राखिएका
वाणी 
पनि 
नमान्दो रहेछ है!

1 Comments

Bhakta Khatri said…
दामी छ सर । आउदा दिनहरुमा नि येस्तै लेख रचना पढन पाईयोस ।